İzahat

Ulan ne oluyorsa uluorta ne oluyorsa birden bire. Cebimde bi Turgut şiiri, “Eksilmesin!” diyor, biz eksiliyoruz. Gönlüm taşlaşıyor.
Atlara ve geyiklere hayranlıkla bakabileceğime dair, şiir yazabileceğime dair, dostlarımı etrafımda toplayabileceğime dair, hayatımda bi kere de olsa kendi evimde karımla, dostlarımla, onların eşleriyle şiir okuduğumuz çay gecesi düzenleyebileceğime dair hayallerim de taşlaşıyor. Yıllar sonra arkeologlar bulup değer vermeyecek benim bu hayallerime.
Ben her şeyi şiirlerime gömüyorum. Ölebileceğimi daha sık hissediyorum ve artık Marlboro içiyorum.