Ötede Güneş ve Şairin Köylü Anıları

Ötede güneş;

İnsanlardan ve doğurganlıktan uzakta

Yalnızlıkla eşleşmiş devasa bir bütün

-Hiçbir şeyin olamayacağı kadar bir bütün-

Halinde

Doğuyor uzak olduğu her şeyin üzerine.

Ötede güneş;

Ve belirmiyor kimselerin yüz hattı havsalamda

Bir gölge, bir anımsama tadı kalmıyor ağzımda.

Beynimin kılcallarından yüklü develer, kervanlar, kargalar,

Korsan gemileri, Babil’in asma bahçeleri, sokak kedileri geçiyor.

Ötede güneş,

Altında sokak lambası,

Gökte martı

Ve belirmiyor havsalamda güzel kokulu kadınların yüzü.

Ötede güneş;

Fersah fersah uzakta

Aynı umursamazlıkla şaire

Tütsülenmiş çocukluk anılarını getiriyor.

Bir cenaze telaşı mesela

Mesela bir gökkuşağı ikindisi

Balkondaki çocukluk sevisi.

Köylü anılarını getiriyor güneş şaire.

Ötede güneş.

Ötede doğuyor;

Ufukta bir duygu.