Bir Yarasın Sen Müjgan

Bir yarayım ben ve

Bana dair olan her şey

Benimle beraber

Giderdi el sallayarak güleç bir yüzle

Güleç bir yüzle karşılardım yalnız

Geceleri,

Yalnızlık avına çıkan bir köylü

Gündüzleyin plaza müdavimi bir patron edasıyla.

Giderdim uzak yollara

Giderdim nefesin kesilene kadar

Çatlayana kadar göğüs kafesim.

Gitmeklerle örülmüş bir kader,

Ne vaadebilirdi sahibine.

Bovary giderken, Lotte giderken gençliğimden

Masalların sonuna yaklaşırken

Yılışırken sevgilim başka bedenlerin kokusuyla yatağıma.

Vaad.

Büyük oyunu insanolanın.

Bir bayrak diktim savaş meydanına.

Şimdi bozkırlarda başaklar sararmayacak,

Tütün sarılmayacak boş odalarda,

Baharda mor çiçeklerle bezenmeyecek gezdiğin yerler,

Papatyalar örgütlenmeyecek,

Solucanlar medeniyete kavuşacak,

Kel polis memuru zorbalığına devam edemeyecek.

Çünkü

Bir yarayım ben Müjgan.

Benimle birlikte gelen her şey

El sallayacak sana.

Kabuk bağlayacağım,

Koparılıp atılacağım.

Benimle beraber bir yara daha

Bu defa kabuk bağlamayacak kadar başka.