HİNDİSTAN’DA BİR TREN İSTASYONUNDA OLSAYDIM

Mırıltılılarla başladı hikaye

Modernmasal hayallere dalmanın bir öncesinde.

Mırıltılılarla başladı adam

Geceye.

Belki hiçbir an bu denli bayağı yaşanmayacaktı

Doktor tavsiyesiyle sigara içilen.

Doktor tavsiyesiyle ölüme sürülen.

Katıksız seni düşünemiyorum artık.

Her şey, her masa, her yatak, her bardak

Anlatacak şeyleri olduğundan bahsediyor böyle anlarda.

Hepsi,

Seni düşünmek istediğim zamanlarda

Mevzileniyor tam karşımda.

Mırıltılılarla saflaşıyor gece

Gecede mırıltılılarla gençleşiyorsun.

Bu saflık sabaha çıkamayacak kadar körpe.

Sonu gelmez bir döngü halinde yaklaşıyor

Kedileri sevdiğim,

Kitap okumayı özlediğim,

Gökyüzünde boğulduğum

Yılgınlık günleri.

İlenmiyorum, şiirlerimin yanan kağıt parçaları misali

Rüzgarda uçuşmasına.

İlenmiyorum, bir şiire dahi son yazamayışıma.

Geçiyor zaman

Tanımadığım bir Hint kadını gülümsüyor ötede

Beride ben ve kalkıp

Bir önce yakalamalıyım treni.