Bir Şairin Can Çekişleri

image

Bir Ankara sabahı,
Bir Hayyam inadı.
Aklımın sarnıçlarını boşa çıkaran bir gürültüyle geziyorum
Olmadığın şehirlerde.
Yine özgürlük topluyorum ciğerlerime.
Yine merhamet demem beklenirken
Haykırıyorum hürriyet diye.
Üzerime sinmiş tüm bu sessizliğimle,
Sessizliğimin damarlarıma verdiği renklerle,
Haykırmak Ömer öfkesiyle.

Gözlerinin yalnızlığı bana
Gençlik zamanlarının dinginlik hayallerini hatırlatıyor.
Denizin ortasında büsbütün yalnız bir sandal
Ve halkalar halinde dalgalanmalar,
Yalnızız.
Yalnız kederlerim var ceplerimde.
Beni gülümseten gözlerine bakarken;
Onlar da kederlerim,
Onlar da yenilmişliğim biraz,
Pes etmişliğim.
İnat ettim bu kez
Vuslat, bir şairin ölümü olmayacak sevgilim.

Aklımın sarnıçlarını boşa çıkaran bir gürültü bu,
Kör bir adamın kaldırımlardaki boşlukları farketme kaygısı,
Şizofrenik ayrılıkların acısı,
Sokağın başında bekleyen göbekli pis adamların sanrısı.

Benim ellerimi bir kere daha tut
Benim ellerimi sakla ceplerinde.
“Beni vur beni onlara verme” bu katı şehrin
Bu sokak aralarındaki ölümlerde.
Sen ki benim en sevdiğim ellerim
Benim belam, benim sevgilim.
Ölmesin artık çocuk yüreğin.
Kedinin ürkekliğine özenen,
Göğüs kafesime raptolmuş yüreğin.