Epik

Kuşların konduğunu gördüm bugün dallarına.

Ya da hiç çıkmadılar meydanlara.

Kuşlar saygılıydı.

Kıpkırmızı kanatlar gördüm bugün minik ellerin çırptığı.

Sesler susmuştu.

Ya da biz duymadık.

Sesler saygılıydı.

Atamın, ceddimin namını, aslını duydum bugün ağızlarda hep.

Ben böyle dalgaya rast gelmedim hiç bir sarp denizde.

Ne de güzel söylüyordu şarkısını rüzgar;

bayrak nasıl da eşlik ediyordu bu resitale.

Gücü, kimliği, beni,

ben bugün öğrendim.

Tüm bir dünya karşımda dursaydı bugün;

kılıcım girmezdi kınına.

Son şiirin son mısrasının üzerine yemin ederim.

‘Hakkıdır Hakk’a tapan milletimin istiklal.’

Sen kimsin bre adam?

Ne olduğunu bilir misin?

Sen,

95 yıllık bir savaşçının zırhındaki bir ilmeksin.

Sen,

sana bu nefesi bağışlayan Allah’ın,

Allah’ın seni kurtarmak için güç verdiği neslin torunusun.

Bırak, ayrı gayrı olduğunu düşünmeyi adam.

Bırak gaflete düşmeyi.

Tut bugün yanındakini.

Renginden değil,

dilinden, dininden, ırkından değil.

Elinden tut bugün.

Dik dur.

Mohaç haykır,

Malazgirt çağır,

Çanakkale geçilme.

En güzeli;

benim çocuklarım gibi ol bugün.

Ruhunu süsle,

insanlığını ezberle.

Oku bugün bana, oku insanlığını.

Biz bayrağı sadece bir parça bezde değil;

bulutunu kovalamış her gökyüzünde görmeyi öğrenmişiz.

Ceddimizin döktüğü kanın dilinin, dininin, ırkının olmadığını bilmişiz.

Kanı, canı ayırmayan nesiller yetiştirmeye de ant içmişiz.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.