DÜĞÜM

Uykusuz bu gece masallar
Alabildiğine sessiz,çaresiz.
Karanlığa dikmiş çocuk gözlerini
Karanlık korkunç ve renksiz.

Ensesinde mayhoş bir kabus.
Her an ruhunu çalmaya hevesli.
Odada tek canlı varlık var:
İşleyen saatin sesi.
İhtiyarlığa uzak
Lakin ruhu öksürükte.
Tavana asılı gözleri çocuğun, korkarak beklemekte.

Sobanın bacasından dumanlar mı basarmış evi ?
Güldürme çocuk beni, git yat !
Bakma öyle, Fenasi açlıktan öldü özünde
Senin de sonun o olacak ya işte,
Yeme sen şimdi ölümün yakın !
Bak ruhuna karanlıkta iyice.
Aklını da yeme sakın…

. . .

Karabasan bir örtü oldu üzerinde
Duasını kesti nefesinde
İki günü vardı hepi topu
Tanrı aceleci davrandı Fenasi’ye.

”Akıl bir çürük diş.”
Aklını kaçırdın çocuk; delisin sen !
Uykumu kaçırdın, cefasın sen.
Kalk Kaf Dağına gidelim bu gece
Orda kalalım ilkelliğimizle.
Kes şimdi öksürmeyi,
Uyu güzelce !