BASİT MASAL

Gözlerimi kapattım, sesine susuyorum..

Dilim damağıma yapışmış
Caddelere vuruyorum kendimi.
Hızlı hızlı yürüyorum,
Kokun geçiyor yanıbaşımdan
Korkuyorum / yavaşlıyorum.
Bir masa başında buluyorum kendimi
Sonra Eylül’ün sesi çalınıyor kulağıma
Sararıyor yapraklar, masadan kalkıyorum.
Rüzgar esiyor, kesiyor yaprakları
Eziyor ayazında beni, donduruyor hayallerimi.
Susuyorum, sesini arıyor / bulamıyorum.
Istanbul içine çekiyor beni,kararıyor;
”Tek nefeslikmişsin” diyor, küfrediyor
Yılmıyorum.
Ayak izlerini topluyorum kaldırım taşlarından.
O, bu şehrin hakkını vermedi diyorlar.
Devam ediyorum, ayak izlerinden sana yol yapıyorum.
Sonra masa başında buluyorum kendimi.
Kalem bi yerde kahve bardakları gene öyle
Bir masa lambası geçmişini unutmuş,
Gözlerim öyle ki uyumaya yüz tutmuş.
Köşede bir oje yanında küçük ellerin,
”Sahi… Küçüktü ya hala küçük mü ellerin?”